Vroeger hadden mijn ouders een kaaswinkel in Soest en hielp ik als puber jarenlang mee. Als een klant een pond kaas vroeg was het de kunst om dat gewicht bij benadering af te snijden. En als het wat zwaarder was vroeg ik altijd: ‘Mag het ietsje meer zijn?’
Nu we het toch over vroeger hebben. Vroeger wist je dat, als er iets in de Telegraaf stond, het meestal een hele of halve leugen was. Maar die krant heeft zich de laatste jaren willen profileren als kwaliteitskrant, dus neem ik aan dat ze geen onzin meer verkondigen. Dus als ze begin deze maand schrijven dat de oostelijke fietsbrug over het IJ geen 336 miljoen euro gaat kosten, maar ergens tussen de 650-850 miljoen…
En de krant meldde bovendien dat de ambtelijke werkgroep ‘Sprong over het IJ’, onder andere verantwoordelijk voor de bouw van de fietsbruggen, zijn naam heeft veranderd in ‘Mag het ietsje meer zijn?’ Dit om de enorme kostenoverschrijding wat prettiger te laten klinken. Dat als een brug twee of drie keer zo duur wordt, dat je dan kan zeggen dat het uit de koker van ‘Mag het ietsje meer zijn?’ komt.
Als ik flauw ben kan ik nu schrijven: ‘Dat had ik toch al gezegd!’ Want eerder op deze plek had ik gesteld dat die bruggen een dure fopspeen zouden zijn, dat ze makkelijk het dubbele van de raming zouden gaan kosten. Zo had ik bijvoorbeeld vorig jaar een interview met de architecten Jan en Piet Brugman uit Rotterdam die iets dergelijks voorspelden.
En als het nu al op maximaal 850 miljoen wordt ingeschat, waarom wordt het dan niet 1 miljard? Want, duidelijk is: de bedenkers hadden vroeger op de lagere school vast geen voldoende voor het vak rekenen. Daarnaast mogen we ook vrezen dat de westelijke fietsbrug, die over ongeveer 20 jaar af moet zijn, makkelijk een veelvoud gaat kosten. Waarom geen 2 miljard?
Of we worden als Amsterdammers gewoon belazerd. Wisten de rekenaars best dat het veel duurder zou uitvallen, maar hebben ze dat willens en wetens verzwegen. Hadden ze vijf jaar geleden namelijk gezegd dat de brug tussen de 650-850 miljoen zou gaan kosten, grote kans dat de gemeente, de provincie en andere geldschieters het plan hadden afgeblazen. En nu zitten we er aan vast. Zijn we in de aap gelogeerd.
Voor al die honderden miljoenen euro’s kan het GVB heel veel jaren pontjes laten varen aan de oostkant en de westkant van de stad. En hoeven we ook niet 10 of 20 jaar te wachten op die vermaledijde bruggen, maar kunnen die pontjes desnoods binnen een paar maanden het ruime sop kiezen.
Ruud van Dijk
Overzicht “Alle Pontjesverhalen“
Reageren? Stuur uw e-mail naar Ruud van Dijk
Op de hoogte blijven van toekomstige pontjesverhalen?
Schrijf u dan in op de nieuwsbrief
