Deze week kwamen mijn kleinszoons van 13 en 9 jaar een paar dagen bij ons logeren. De ouders gingen die dagen even bijtanken in Maastricht. De oudste kleinzoon zit in de eerste klas van het Voortgezet Onderwijs en heeft dus allerlei nieuwe vakken waaronder Wiskunde. Daar heeft hij het moeilijk mee en hij vertelde mij dat hij de volgende dag een proefwerk heeft maar niet zoveel snapt van de stof. Ik herkende zijn frustratie over wiskunde meteen. Ik had eenzelfde ervaring. Toch heb ik mijn kleinzoon aangeboden om hem te helpen met zijn wiskunde. Ik ben naast hem gaan zitten, heb het boek naar mij toe getrokken en begon te lezen. Ik had bijna meteen spijt. De leermethodes zijn totaal veranderd ten opzichte van wat ik geleerd heb. In de uitleg werd gevraagd: Maak een pijlenketting.
Later die avond gingen mijn gedachten naar mijn eerste klas van de HBS, het Ir. Leeghwater Lyceum, aan het eind van de Van der Pekstraat, op weg naar de Tolhuispont in Amsterdam Noord, begin september 1962. Tegenwoordig is het onderdeel van het Bredero Lyceum. Wij hadden nog verschillende vakken zoals algebra, meetkunde en later ook nog goniometrie maar dat alles tezamen heet tegenwoordig gewoon wiskunde. Mijn allereerste algebra les was een drama. Ik snapte er werkelijk niets van en ik begreep ook niet waarom ik dat zou moeten leren en wat ik er later mee zou kunnen doen. Het huilen stond mij na afloop van de les dan ook nader dan het lachen. Uiteindelijk haalde in mijn 1e jaar op mijn eindrapport voor meetkunde een mager zesje en voor algebra zelfs een zeven. Helaas werd het de jaren erna niet beter. In de 3e klas eindigde ik met twee zesjes maar het was wel voldoende om over te gaan naar de vierde klas.
Toch heb ik geprobeerd tijdens de wiskundelessen nog wat op te steken en als ik terugdenk aan die lessen dan springt steeds weer opnieuw dezelfde uitspraak van deze wiskundedocent naar boven: “Jullie moeten beter leren lezen”. Deze ‘oneliner’ herhaalde hij in iedere les opnieuw. Tot in den treure. Pas later heb ik begrepen wat hij met deze uitspraak werkelijk bedoelde en tegenwoordig moet ik toegeven dat hij met terugwerkende kracht gelijk heeft. Toen en nu nog steeds. Mensen lezen niet goed en nemen daarom vaak de verkeerde beslissing. Ik wil hier nog het volgende aan toevoegen: Mensen luisteren – zeker in deze tijd – ook nog eens niet goed. Kijk naar de politiek. Als er ergens niet naar elkaar geluisterd wordt dan is het daar wel. Maar dit even terzijde.
Die avond heb ik geprobeerd samen met mijn kleinzoon de opgaven door te nemen en goed te lezen wat er staat en deze vervolgens samen op te lossen. Ik hoop dat hij er iets van opgestoken heeft.
Bekijk alle afleveringen herinneringen Harry van Santen de Hoog
Auteur: Een Doodgewone Jongen Uit Amsterdam Noord (info om het boek te bestellen)
© 2026 Harry van Santen de Hoog. Op deze publicatie “berust auteursrecht.
Wilt u contact opnemen met Harry van Santen de Hoog?
Dat kan via het reactie formulier van Harry.
